Στο πρώτο μέρος αναφερθήκαμε στην θεωρία της αντιευθραυστότητας μέσω του πειράματος “Biosphere 2”. Η παρατήρηση ήταν η απουσία του ανέμου σαν εποικοδομητικό στρες για την υγεία των δέντρων..

Σε αυτό το μέρος θα ξαναδούμε μέσα από δύο άλλα παραδείγματα το ωφέλιμο στρες, το ένα αφορά όπως και στο προηγούμενο παράδειγμα την απουσία φόρτισης των ιστών και τις συνέπειες της και το δεύτερο το ακριβώς αντίθετο, πώς δηλαδή η προοδευτική επιβάρυνση οδηγεί σε σχεδόν υπεράνθρωπα οφέλη!

Παράδειγμα πρώτο: Απουσία βαρύτητας σε συνθήκες σελήνης!

Μια δαιδαλώδης κατάκτηση της αεροναυπηγικής ήταν τον προηγούμενο αιώνα και η προσέγγιση της Σελήνης. Οι άνθρωποι που θα οδηγούνταν σε ένα τέτοιο ταξίδι όπως μπορούμε να φανταστούμε ήταν επίλεκτοι υπό την έννοια αφενός της υγείας και της ψυχοσύνθεσης τους, αφετέρου της σωματικής αντοχής τους σε συνθήκες εξαιρετικά υψηλών αναγκών. Οι δοκιμασίες που έπρεπε να περάσουν για να γίνουν αστροναύτες ήταν πραγματικά πολύ δύσκολες και η επιτυχία τους θεωρείτο άθλος. Ένα φαινόμενο που παρατηρήθηκε όταν οι αστροναύτες επέστρεψαν στη Γη ήταν η εμφάνιση οστεοπόρωσης! Όταν μελετήθηκε το φαινόμενο, οι επιστήμονες κατέληξαν στην έλλειψη της βαρύτητας. Από τότε, οι αστροναύτες όσο βρίσκονται σε συνθήκες ελλιπούς βαρύτητας κάνουν ασκήσεις αντιστάσεων για να μπορέσουν να διατηρήσουν τα οστά τους δυνατά! Αυτό συμβαίνει διότι η ανάπτυξη του οστού προκύπτει μέσα από την διέγερση κάποιων ειδικών κυττάρων εντός του οστού που ονομάζονται οστεοβλάστες. Η διέγερση πραγματοποιείται μέσω της συμπίεσης των οστών που όπως όλοι καταλαβαίνουμε δεν συμβαίνει χωρίς την βαρύτητα (δηλαδή το εποικοδομητικό στρες ..).

Το δεύτερο φαινόμενο που παρατηρήθηκε τελευταία στους αστροναύτες είναι η ύπαρξη οσφυϊκού πόνου! Η αιτία η ίδια…

Το επόμενο παράδειγμα αφορά τον Μίλωνα από τον Κρότωνα, έναν άνθρωπο – θρύλο που θεωρείται πώς ήταν ένας από τους πιο δυνατούς ανθρώπους που πέρασαν στην αρχαιότητα. Σημαντικοί άθλοι και κατορθώματα πλαισιώσουν το όνομα του, αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι είχε στεφανωθεί 6 φορές ολυμπιονίκης στο άθλημα της πάλης για να φανταστεί τις εξωπραγματικές του δυνάμεις!

Η συνταγή της επιτυχίας του στην ανάπτυξη της δύναμης του ήταν αρκετά ευφυής και απλή θα μπορούσαμε να πούμε. Αυτό που έκανε εκτός των άλλων στις προπονήσεις του, ήταν να κουβαλάει ένα μικρό μοσχαράκι και να διανύει κάποιες αποστάσεις (γνωστό στις σημερινές προπονήσεις σαν “farmer’s walk”. Το μοσχαράκι αυτό όμως σταδιακά μεγάλωνε αλλά ταυτόχρονα μεγάλωνε και η δύναμή του Μίλωνα! Με αυτήν την ευφυή τεχνική μπήκαν τα θεμέλια για τη μέθοδο της προοδευτικής επιβάρυνσης, τη βάση δηλαδή της σύγχρονης προπονητικής και αποκατάστασης.